De nachtegaal - Kirstin Hannah

Er zijn van die boeken die je niet meer weg wilt leggen als je er eenmaal in begonnen bent, zelfs als je twijfelt of je wel echt zin hebt in het verhaal.
Dat gevoel had ik met De Nachtegaal van Kirstin Hannah. Al heel snel vroeg ik me af of ik - met een hoofd vol griep en piekers - wel behoefte had aan een boek over de tweede wereldoorlog. Want die zijn nu eenmaal meestal niet van het soort waar je vrolijker van wordt.
Maar toen zat ik er al te ver in om het nog weg te leggen. En dus las ik het in twee dagen helemaal uit.
De nachtegaal gaat over twee Franse zussen die ieder op hun eigen manier de oorlog beleven. Vianne is behoudend en stelt de veiligheid van haar dochter boven alles. Isabella daarentegen is impulsief en roekeloos en is vanaf het allereerste begin van de oorlog bereid haar leven op het spel te zetten om tegen de Nazis te strijden.
In het boek volg je de belevenissen van beide zussen, die elkaar af en toe raken. Het geheel is omlijst door een raamvertelling die zich afspeelt in 1995. Eén van de redenen waarom ik graag dóór wilde lezen was dat je tot het laatste hoofdstuk niet zeker weet wie van de zussen de oude dame nu eigenlijk is.
De nachtegaal is een prachtig boek. Af en toe heel rauw in de beschrijvingen van de ontberingen die de zussen meemaken, maar nooit op een manier waarvan je je afvraagt of dat nu echt nodig was. Het voegt juist echt iets toe aan het verhaal, hoe naar het ook is om te lezen.
Behalve de tweede wereldoorlog spelen ook thema's als familiebanden en liefde een grote rol. Ik vind het echt een aanrader (zelfs als je eigenlijk meer in de stemming bent voor een feelgood roman).

De Nachtegaal is o.a. verkrijgbaar bij bol.com

Lees verder ...

Nooit meer bang - Gaby Rasters

Toen ik hoorde dat Gaby Rasters de Valentijnprijs gewonnen had, werd ik nieuwsgierig naar haar boek Nooit meer bang. Ze won namelijk niet alleen de prijs van de vakjury, maar ook de publieksprijs. Dan zou je toch verwachten dat het een goed boek is. Gelukkig staat haar boek op Kobo Plus, dus ik kon er meteen aan beginnen.
Om eerlijk te zijn had ik niet heel hoge verwachtingen. Vorig jaar las ik ook het boek van de winnaar zodra die bekend was en toen was ik ronduit teleurgesteld. Adempauze van Martin Scherstra is best een leuk boek, maar in mijn ogen absoluut geen topper.
Dit jaar was ik aangenaam verrast. Ik las een paar hoofdstukken en zat er meteen helemaal in. Gaby Rasters' schrijfstijl is heel fijn, ze trekt je echt het verhaal in. De twee vrouwelijke hoofdpersonen zijn realistisch en geloofwaardig en toch bijzonder genoeg om je aandacht vast te houden.
Bovendien vond ik de manier waarop in dit boek twee heel verschillende emotioneel zware onderwerpen worden gecombineerd niet alleen origineel, maar ook heel bijzonder.
Een boek over het verwerken van borstkanker zou ik niet snel lezen. En een verhaal over mensen die een terroristische aanslag van dichtbij meemaken... Tja. Ik lees toch voornamelijk om te ontspannen en dit komt allemaal wel heel dichtbij de dingen waar ik echt bang voor ben. Dat soort onderwerpen vermijd ik liever. Maar toen ik eenmaal aan dit boek begonnen was, kon ik het niet meer wegleggen. Alle gebeurtenissen worden op een heel natuurlijke manier met elkaar verweven en je wil gewoon weten hoe het afloopt.
Gelukkig is het geen thriller, maar een feelgood roman en dus is er een happy ending. Wat - alweer heel knap gedaan - niet onrealistisch overkomt, maar gewoon fijn is.

Samenvattend: wat mij betreft heeft Gaby haar dubbele prijs driedubbel verdiend.

Nooit meer bang is o.a. verkrijgbaar bij bol.com


Lees verder ...

Zandstorm / De zwarte orde - James Rollins

Als ik de Sigma-boeken van James Rollins moet omschrijven, denk ik dat 'een combinatie van James Bond en Indiana Jones' een aardige poging is.
Sigma is een regeringsorganisatie die ingezet wordt bij zeer geheime projecten die met wetenschap te maken hebben.
Zo draait het in Zandstorm om verborgen Arabische stad uit de oudheid met een natuurlijke bron van antimaterie.  In De zwarte orde spelen antieke boeken, genetische manipulatie en quantum mechanica een rol. Dat klinkt allemaal ingewikkeld, maar de basiskennis die je nodig hebt om het verhaal te snappen wordt altijd in simpele bewoordingen uitgelegd. En daarnaast zijn het gewoon bloedspannende boeken, die je eigenlijk achter elkaar wilt uitlezen.

Ik had even een 'huh?' momentje toen ik Zandstorm las, omdat dit een prequel van de serie, waarvan ik er al een paar gelezen had, is. Dat had ik niet gezien, dus het verbaasde me dat de hoofdpersoon ineens een gewone agent was en niet de leidinggevende. Maar dat deed er verder niet toe. Het was zelfs eigenlijk wel fijn, omdat ik Painter Crow nu wat persoonlijker leerde kennen.
Na Zandstorm had ik eigenlijk Steen de wijzen moeten lezen, zag ik hier, maar op Kobo Plus hielden ze een andere nummering aan, dus koos ik voor De zwarte orde. Steen der wijzen (die er tussen zou moeten) heb ik ooit al eens gelezen, dus dat is niet zo'n ramp. Bovendien zijn deze boeken heel goed door elkaar te lezen. De hoofdpersonen hebben wel een klein stukje rode-draad-verhaal dat dan niet chronologisch is, maar het verhaal van de boeken zelf wordt in ieder boek netjes afgerond.

Wat kan ik er verder over zeggen? James Bond en Indiana Jones. Heerlijk voor een paar uur (ont)spannend lezen.


Zandstorm en De zwarte orde zijn o.a. verkrijgbaar via bol.com



Lees verder ...

Hercule Poirot - Sophie Hannah

Ik las De monogram moorden een paar jaar geleden al, toen het net uit was. Want als rechtgeaarde Agatha Christiefan (ik heb al haar boeken) moest ik 'de nieuwe Poirot' natuurlijk ook lezen. Maar het viel tegen. Deze Poirot voelde niet als de 'echte' Poirot en ik vond al het enthousiasme niet helemaal terecht.
Toch waagde ik me er nog een keer aan, deze keer met het voornemen te accepteren dat dit gebaseerd en geinspireerd is door Agatha Christies Poirot, maar niet hetzelfde.
Dat hielp. De monogram moorden waren bij nader inzien best onderhoudend. De nieuwe erfgenaam was heel goed opgezet en Het mysterie van de drie kwarten vond ik ronduit briljant. Het karakter van Poirot klopt (volgens mij) nog steeds niet helemaal (hij is lang niet zo'n blaaskaak en ook niet zo ijdel als hij hoort te zijn, gebruikt minder Franse uitdrukkingen - wat hij volgens Christie expres deed, omdat mensen hem dan als een grappige buitenlander beschouwden - en is zelfs af en toe niet zeker van zijn zaak), maar de mysteries worden steeds beter opgebouwd en op een echte Poirotachtige manier opgelost.
In de Monogram moorden draait het om drie mensen die op identieke wijze vermoord zijn en allemaal gevonden worden met een manchetknoop met een monogram erop in hun mond. Bovendien komt Poirot in aanraking met een doodsbange vrouw die er zeker van is dat zij die avond vermoord zal worden, wat ze zelf beschouwd als haar verdiende loon.
In De nieuwe erfgenaam deelt een oude rijke dame aan haar familie en wat andere mensen, waaronder Poirot en de verteller van alle drie de boeken, rechercheur Catchpool, mee dat ze haar testament gaat veranderen. Haar hele vermogen gaat na haar dood naar haar assistent. Wat een vreemde beslissing is, aangezien deze man een nierziekte heeft en waarschijnlijk nog maar kort zal leven.
In Het mysterie van de drie kwarten worden er aan vier mensen brieven verstuurd waarin zij beschuldigd worden van moord. De brieven zijn ondertekend met de naam van Poirot, maar hij weet niets van die brieven. Wel wordt hij op deze manier betrokken bij het oplossen van de bedoelde moord.
Alledrie de boeken bevatten de voor Agatha Christie zo kenmerkende plotwendingen en onverwachte oplossingen. Bij nader inzien zijn deze boeken dus zeker de moeite waard. Als je maar niet eerst alle 'echte' Poirots leest en dan verwacht dat deze daar naadloos bij aansluit.

De monogram moorden, De nieuwe erfgenaam en Het mysterie van de drie kwarten zijn o.a. verkrijgbaar bij bol.com






Lees verder ...

Gelezen in 2019


(deze lijst wordt steeds geüpdate en opnieuw geplaatst, links gaan naar blogposts over de betreffende boeken)

1. Inferno - Julie Kagawa
2. Pekingeend bij nacht - Sylvia Witteman
3. De aanloopman - Martine de Jong
4. De mannen van Raan - Martine de Jong
5. De monogram moorden - Sophie Hannah
6. De nieuwe erfgenaam - Sophie Hannah
7. Het mysterie van de drie kwarten - Sophie Hannah
8. Zandstorm - James Rollins
9. De zwarte orde - James Rollins
10. Nooit meer bang - Gaby Rasters
11. The grey mask - Patrica Wentworth
12. The case is closed - Patricia Wentworth
13. Lonesome road - Patricia Wentworth
14. Sweet Revenge (Cocoa Narel Chocolate Shop Mysteries 1) - Morgana Best
15. The Sugar Hit (Cocoa Narel Chocolate Shop Mysteries 2) - Morgana Best
16. Murder Sweetly Served (Cocoa Narel Chocolate Shop Mysteries 3) - Morgana Best
17. Chocolate to die for (Cocoa Narel Chocolate Shop Mysteries 4) - Morgana Best
18. De nachtegaal - Kirstin Hannah
19. De gelukkige klas - Theo Thijssen
20. Het geheim van de thee - Roberta Marasco
21. Het Juvenalis Dilemma - Dan Brown
22. Code Rebecca - Ken Follett
23. De Quiltclub - Jennifer Chiaverini
24. Casa Cara - Leni Saris
Lees verder ...

De aanloopman / De mannen van Raan - Martine de Jong

Ik lees niet zo vaak literatuur. Op de een of andere manier kan ik er niets mee. Ik hou meer van verhalen dan van kunst, denk ik. Maar omdat ik dit jaar af en toe eens iets anders wil lezen dan wat ik normaal gesproken lees, besloot ik De aanloopman van Martine de Jong te lezen.
Martine de Jong ken ik van haar blog, haar plog en haar vlogs. Ik weet ook dat zij de grafische kant van het programma van Arjen Lubach verzorgt. En daarom viel dit boek me in eerste instantie wat tegen. Ik had meer humor verwacht, meer briljante woordspelingen, meer bijzonder taalgebruik. Maar eigenlijk leest het gewoon heel gemakkelijk weg, ik zou bijna zeggen - durf ik dat? - als een gewone feelgood roman.
Toch is het dat niet. Hoewel een deel van het verhaal wel draait om een liefdesrelatie (tussen de ik-persoon en een man die letterlijk kwam aanlopen en niet meer wegging) en om familierelaties (tussen haar en haar dochters), is het ook een verhaal met een bijna Stephen King-achtige rare wending aan het eind.
Daarnaast - en dat maakt het literatuur in plaats van 'gewoon een roman'- zit er, als je erover nadenkt, veel symboliek in verwerkt. Het lijkt een eenvoudig verhaal, maar als ik er voor mijn literatuurlijst een uittreksel voor moest schrijven, zou ik heel wat diepere lagen kunnen aanwijzen. Dat doe ik hier niet, want dat zouden spoilers zijn en bovendien ben ik blij dat de tijd dat ik dat moest doen ver achter me ligt ;-)

Omdat De aanloopman me bij nader inzien dus toch meeviel, besloot ik ook Martine's debuut 'De mannen van Raan' te lezen. Ook dit boek leest vrij simpel en ik vond de ontknoping een beetje flauw.
Maar het is wel goed geschreven. Per, de mannelijke ik-persoon, heeft best wel wat vreemde eigenschappen maar zijn gedachten zijn zo goed uitgewerkt, dat je hem gaat begrijpen en echt met hem mee gaat leven. Raan vond ik ongrijpbaar, maar ik denk dat dat de bedoeling ook was.

Al met al twee boeken die ik zeker zou aanraden.

De mannen van Raan en De aanloopman zijn o.a. verkrijgbaar bij bol.com 


Lees verder ...