Waarom Leni Saris nog steeds leuk is (voor af en toe)

Ik denk dat ik mijn eerste Leni Saris las toen ik een jaar of veertien was. Misschien zelfs nog iets jonger. Ik was meteen verkocht en verslond alle boeken die ik van haar kon vinden. Eerst via de bibliotheek, maar later kocht ik ze zelf. Gedeeltelijk nieuw, gedeeltelijk op rommelmarkten. Ik las ook andere boeken natuurlijk, maar pakte tussendoor toch altijd weer een Leni Saris. Mezelf belonen met een romannetje was wat me door mijn literatuurlijst heen hielp.

Toen ik een jaar of negentien was, zei iemand tegen me dat het haar verbaasde dat ik zulke kinderachtige boeken las. Ik voelde me aangesproken en deed uiteindelijk zelfs mijn hele verzameling weg. Maar na een paar jaar nam ik ze – met een licht schuldgevoel – toch weer mee uit de bibliotheek. En nog een paar jaar later was ik de schroom voorbij en startte ik weer een nieuwe verzameling.

Toen de dochters tieners werden, mochten ze natuurlijk ook mijn Leni Sarisboeken lezen. Van de drie was er maar één die ze ook leuk vond. We verhuisden en ik had geen ruimte meer voor al mijn boeken. Dus deed ik toch die Leni Saris verzameling (die lang niet zo groot was als mijn eerste) weer weg, maar gelukkig was de dochter ook begonnen aan een eigen verzameling. Zij heeft inmiddels zo'n tachtig pockets op een rijtje staan, maar mist er nog steeds een paar. Ik kocht ze af en toe voor haar als ik ze ergens zie en dan las ik ze voor ik ze doorgaf. 

Nu wonen we op Curaçao. Van boeken kopen komt hier niet veel en ik lees dus heel veel via mijn Kobo Plus abonnement. En laat daar nou een groot aantal Leni Sarisromans op staan!
Oké, ik geef toe, als ik er teveel achter elkaar lees, gaan ze me irriteren. Te zoetsappig, te simpel, te ouderwets, te braaf. Maar af en toe heb ik daar juist behoefte aan. Even ontsnappen aan het echte leven, me even weer die tiener voelen die droomde dat ze ook zo'n knappe, sterke en altijd heel erg verstandige man, zou vinden waar ze mee verloofd zou zijn zodra hij haar voor het eerst kuste*. Ja, ouderwets en braaf – dat zei ik toch al?
Maar daardoor juist zo leuk. 
Bovendien zijn de verhalen echt zo slecht nog niet. Ik vind Reis naar Rio bijvoorbeeld best goed in elkaar zitten en heb een zwak voor Tessa en haar poppen uit Zoals de zeemeeuw vliegt.

Kinderachtig? Jammer dan. Ik ben nu bijna achtenveertig en ik vind dat ik oud genoeg ben om zelf te bepalen wat ik lees. En dat is een mengelmoes van serieuze boeken, spannende boeken, mooie boeken en af en toe lekker even ontspannen met een 'roman voor oudere meisjes'. Moet kunnen.

*Ik vond inderdaad een knappe, sterke en verstandige man én ik kreeg mijn eerste kus van hem, dus eigenlijk is die droom gewoon uitgekomen – het ging en gaat er alleen allemaal wat minder zoetsappig aan toe dan in die boekjes.

p.s. mocht je nog nooit iets van Leni Saris gelezen hebben, let dan wel even op welke je als eerste probeert. Haar laatste verhaalideeën zijn na haar dood uitgewerkt door Louise d'Anjou, een vriendin van haar. En die boeken vind ik persoonlijk helaas een stuk minder goed. Je mist dan toch dat ongrijpbare dat Leni Saris zo geliefd maakte...

boeken van Leni Saris zijn o.a. verkrijgbaar via bol.com



Lees verder ...

Ciao Sicilia - Marelle Boersma.

Ik lees alle genres door elkaar, maar ik ben nogal kritisch als het om thrillers gaat. Ik hou namelijk niet van te harde thrillers of verhalen met een heel enge psychopathische moordenaar. Geweld en narigheid hoort er natuurlijk bij, maar als ik het gevoel krijg dat het geen andere functie heeft dan het shockeren van de lezer, haak ik af.

De boeken van Marelle Boersma hebben naar mijn smaak precies de juiste hoeveelheid spanning en geweld. Ik moet eerlijk toegeven dat ik ze niet allemaal gelezen heb, maar de boeken die ik las, vond ik allemaal goed.

Op dit moment werkt ze aan een serie boeken die allemaal het thema 'Ik vertrek' hebben. Zelf is de schrijfster een paar jaar geleden in Portugal gaan wonen, maar de hoofdpersonen van haar boeken vertrekken naar plaatsen door heel Europa. Het grappige is dat ik tot nu toe aan al die plaatsen goede (vakantie)herinneringen heb. Het eerste boek gaat over Zuid-Frankrijk, het tweede boek over Sicilië en Marelle werkt nu aan een boek dat zich in het meest zuidelijke puntje van Cornwall afspeelt.

Chateau de Provence begint vrij cliché . Een echtpaar dat hun relatie nieuw leven in probeert te blazen door een kasteel in Frankrijk te kopen en daar een Bed & Breakfast te beginnen. Toch wordt je al in het eerste hoofdstuk het verhaal in getrokken. Mensen in het dorp reageren vreemd en er is een meisje verdwenen. Nog steeds een vrij vaak voorkomend gegeven, maar Marelle zou Marelle niet zijn als het toch net een beetje anders in elkaar zit dan je in het begin zou denken.

Ciao Sicilië is vanaf de eerste bladzijde een stuk minder standaard.
Wat kan ik erover vertellen zonder al te veel spoilers te plaatsen? De samenvatting op de achterflap zegt dit:

Op het moment dat Anne de envelop in een brievenbus laat vallen, weet ze dat ze nooit meer terug kan. Haar werk als chocolatier, haar echtgenoot Benny en haar vriendschap met Daan, alles moet ze achterlaten. Haar leven zal nooit meer hetzelfde zijn. Ze vertrekt naar het Italiaanse eiland Sicilië in de hoop dat ze daar nooit gevonden wordt…

Bloedspannend. Boeiend. Goed geschreven. En op zijn tijd best hard en realistisch, maar dat mag van mij als het een functie heeft.
O ja, en ik kreeg enorme trek in chocolade terwijl ik het las. Maar dat terzijde.
En als ik niet inmiddels op een ander eiland ver van Europa woonde, zou ik deze zomer naar Sicilië willen om het dorpje Modica, waar Anne terecht komt, op te zoeken. Dat deel van Sicilë hebben we blijkbaar gemist toen wij daar waren, maar ik zou er dolgraag rondkijken en stiekem een paar stukjes van die heel speciale chocolade te proeven. 

Met andere woorden: ik vond het weer een geweldig boek en ik kijk uit naar het volgende deel van de serie!

o.a. verkrijgbaar via bol.com


Lees verder ...

{persbericht} Bianca van Strien schrijft over normale mensen bij wie het net even anders loopt in het leven

'En dan loopt alles anders' is het dertiende boek en de twaalfde liefdesroman van Bianca van Strien. Het romantische genre ligt haar blijkbaar goed.
'Vermoedelijk ben ik een romantisch persoon,' aldus van Strien. 'Het is ook mijn favoriete genre om te lezen. Meestal zijn het de romantische verhalen die in mijn hoofd beginnen te spoken, zo lang tot ik ben begonnen met het opschrijven van de betreffende scene. Ik schrijf over normale mensen bij wie het net even anders loopt in het leven, omdat er een speciale persoon verschijnt. Dat hoeft natuurlijk niet alleen op het romantische genre te slaan, maar dat gaat mij het gemakkelijkste af.'
In 'En dan loopt alles anders' speelt linedancing een grote rol. Dat is geen toeval. Van Strien: 'Een jaar of vijfentwintig geleden hadden we een poosje CMT op de televisie, dat is Country Music Television en ik was meteen fan van de countrymuziek. Ik ging toen ook vaak naar aerobic en gaf af en toe stepaerobic les. Het leek mij alleen veel leuker om op die countrymuziek te dansen, dus ik besloot een cursus Countryrobics te geven (aerobic op countrymuziek). Op internet ontdekte ik dat er zoiets al bestond: linedancing. Langzaam maar zeker dook ik steeds meer in het linedancewereldje in en ging zelf linedanceles geven. Ik ging ook regelmatig bij andere verenigingen dansen. Dat was echt een hele leuke tijd. Een tijd lang was er wat minder tijd voor, maar inmiddels ga ik weer heel regelmatig naar linedancing. Daar heb ik dus de inspiratie voor dit verhaal opgedaan.'
De schrijfster woont al negenentwintig jaar in Duitsland, maar ze schrijft in het Nederlands en alle verhalen spelen zich af in Nederland.
'De Duitse grammatica is niet mijn sterkste punt, dus dan is het ook gemakkelijker om mijn hoofdpersonen Nederlands te laten zijn. Eigenlijk is het niet zo'n bewuste keuze, het is iets wat ik altijd al gedaan heb en ik ben daar nooit van afgeweken. Maar misschien is het wel een idee om een volgend boek in Duitsland te laten spelen.'


En dan loopt alles anders - Bianca van Strien
o.a. verkrijgbaar via bol.com

Meer informatie op de website van uitgeverij Ellessy


De persberichten die ik op mijn blog publiceer, zijn in opdracht van uitgeverij Ellessy door mij geschreven in samenwerking met de betreffende auteur. Ik plaats deze berichten pas zes weken nadat ze verstuurd zijn op mijn website, zodat de andere media eerst de gelegenheid hebben (delen van) het bericht over te nemen.
Ook een persbericht nodig? Kijk hier voor meer informatie.
Lees verder ...

{persbericht} Suzanne Peters schrijft feelgood met actuele thema's


De nieuwe roman van Suzanne Peters heeft als thema's rouwverwerking en biseksualiteit. Toch is 'Laat maar!' een feelgood roman. Peters: 'Ik zorg ervoor dat mijn boeken altijd luchtig te lezen zijn, ondanks het thema. Ook vind ik het erg belangrijk dat het boek een goede afloop heeft, zodat je het na het lezen van het verhaal met een opgeluchte zucht het boek weer dicht kunt slaan.'
Wel kiest de schrijfster eigenlijk altijd voor een actueel thema. 'Het zijn bijna altijd onderwerpen die ik interessant vind of waar ik wat meer over wil weten. Ik vind het leuk om te schrijven over dingen die spelen. Daarnaast vind ik het belangrijk om te laten zien dat de wereld divers is. Vaak begint het wel met een thema, maar het kan ook anders werken. Voor mijn boek 'Daar zijn vrienden voor' wilde ik een keer geen actueel thema gebruiken, maar tijdens het schrijven kwam er opeens toch een thema in.'
'Laat maar!' is het zelfstandig te lezen vervolg op 'Reken maar!' Het is dus niet nodig om het eerste boek gelezen te hebben, maar er is wel een connectie. 'We maken in 'Laat maar' kennis met Nicole en Rens. Rens is de broer van Quinten, die in het boek 'Reken Maar' juist de hoofdrol vormt. Een belangrijke gebeurtenis aan het einde van het boek 'Reken maar' is de basis voor het verhaal 'Laat Maar'.'
Voor de echte fans van de auteur, die inmiddels veertien romans op haar naam heeft staan, is het een bekend gegeven, voor nieuwe lezers een leuk weetje: in elke roman zit tenminste een kleine verwijzing naar de Verenigde Staten. 'Soms is de verwijzing zo klein dat hij amper opvalt, de andere keren is het veel duidelijker,' vertelt Peters. 'In 'Laat Maar!' is de verwijzing niet te missen. Nicole en Rens zijn namelijk in het begin van het boek aan het klimmen in Yosemite National Park. Ik heb zelf een enorme Amerika-passie en ik vond het vooral leuk om er altijd iets van in te stoppen.'

Laat maar! - Suzanne Peters
o.a. verkrijgbaar via bol.com

Meer informatie op de website van uitgeverij Ellessy


De persberichten die ik op mijn blog plaats, zijn in opdracht van uitgeverij Ellessy door mij geschreven in samenwerking met de betreffende auteur. Ik plaats deze berichten pas zes weken nadat ze verstuurd zijn op mijn website, zodat de andere media eerst de gelegenheid hebben (delen van) het bericht over te nemen.
Lees verder ...

De quiltclub - Jennifer Chiaverini

Af en toe pak ik een oude favoriet. Dan heb ik zin om te lezen, maar ook behoefte aan een bepaald gevoel. En hoewel ik heel slecht ben in het onthouden van details uit boeken (daarom kan ik ze ook zo vaak herlezen), weet ik vaak nog wel welk gevoel ik erbij had.
'De quiltclub' is het eerste boek van een serie boeken die draait om het landhuis Elm Creek en de quilters die daar gewoond hebben en/of lessen volgen. Ik vind persoonlijk het eerste boek het mooist, maar ik heb ze volgens mij nog niet allemaal gelezen.
Ik krijg zo'n heerlijk rustig en nostalgisch gevoel van dat boek. Ten eerste omdat het geschreven is voor de tijd van mobiele telefoons. Het leven was toen nog langzamer en minder complex en dat merk je. Bovendien wordt er uitgebreid tijd genomen om verhalen uit het verleden te vertellen en gaat de schrijfster behoorlijk gedetailleerd in op de technieken van het quilten, die de hoofdpersoon Sarah aangeleerd krijgt. Een combinatie die voor mij blijkbaar ontspannend werkt.
Er zitten meerdere plots in het boek verwerkt: je leeft mee met Sarah en haar zoektocht naar werk, je komt erachter waarom Sylvia van haar familie vervreemd raakte en er wordt een oplossing gezocht om het verwaarloosde landgoed tot nieuw leven te wekken. De hoofdpersonen zijn realistisch en je leeft al snel met iedereen mee. 
Als ik het gelezen heb, krijg ik altijd zin om lapjes te verzamelen en zelf aan de gang te gaan om met van die prachtige dekens te maken. Wat ik zou vrij eenvoudig kunnen doen, want er zijn ook boeken verkrijgbaar met de patronen die in de verhalen gebruikt worden. Tot nu toe is het er nog niet van gekomen, maar wie weet.
Misschien de volgende delen toch ook maar aanschaffen...

Kortom: typische feelgood boeken. En dat heb je soms gewoon nodig.

o.a. verkrijgbaar via bol.com


Lees verder ...

Code Rebecca - Ken Follett

Ontzettend spannend. Dat is wat er het eerste in me opkomt als ik aan dit boek denk. Ik begon er een beetje aarzelend aan, want spionageromans vind ik niet altijd heel boeiend. Ook is het eigenlijk al een wat ouder boek (voor het eerst verschenen in 1980, in 2018 opnieuw uitgebracht in het Nederlands).  Ik kende de naam van de schrijver wel, vaag tenminste, maar had nog nooit iets van hem gelezen.

Maar dit boek... ik kon het niet wegleggen. Zo spannend.
Code Rebecca speelt zich af in Egypte in de Tweede Wereldoorlog (1942). Op dat moment is Egypte bezet door de Engelsen en de Duitsers proberen het land te veroveren.
Een spion van Duits/Arabische afkomst, een Egyptische buikdanseres, een Engelse officier en een Joodse vrouw zijn de sleutelfiguren. Het verhaal wordt verteld uit verschillende perspectieven, waarbij die van de spion en de officier het belangrijkst zijn.
Hoewel Wolff, de spion, een meedogenloze verrader en moordenaar is, is het boek zo goed geschreven dat je toch meeleeft met wat hij meemaakt, zijn gedachten en zijn keuzes. Helemaal onbegrijpelijk vond ik het ook niet dat hij voor de Duitsers werkte. In zijn ogen waren de Engelsen de overheersers die verslagen moesten worden en hij (en vele anderen met hem) namen aan dat de Duitsers Egypte als soeverijne staat verder met rust zouden laten. Wat ik persoonlijk betwijfel, maar goed.
De Engelse officier Vandam leer je ook langzaam steeds beter kennen en hoewel dit zeker geen feelgood roman is, is de ontwikkelende relatie tussen hem en Elena, de Joodse vrouw die ook betrokken raakt bij het spionagecomplot heel boeiend om te lezen.
Sonja, de buikdanseres, is een beetje een vreemd figuur, met rare seksuele voorkeuren, maar ze geeft het boek wel kleur. Bovendien speelt ze een sleutelrol in een paar hele belangrijke ontwikkelingen.
Als lezer vond ik dit een enorm goed boek. Zoals ik al schreef, ik wilde het niet neerleggen en ik ben zelfs een halfuurtje later aan mijn werk begonnen omdat ik het uit wilde lezen. Als schrijver vond ik het zelfs nog beter. Dit boek klopt gewoon helemaal. Alles heeft een functie en alle gebeurtenissen bouwen op naar een spannende ontknoping. Daarnaast is het een boek met vele lagen. Spionage, liefde, familierelaties, politieke en maatschappelijke dilemma's, alles zit erin. Heel knap gedaan.
Zeker een aanrader!

Code Rebecca is o.a. verkrijgbaar bij bol.com

Lees verder ...

Het geheim van de thee - Roberta Marasco

Ik heb het wel vaker met boeken. Aan de ene kant vind ik ze niet zo heel boeiend, aan de andere kant lees ik ze achter elkaar uit. Wat zou moeten betekenen dat ze toch wel iets hebben.
Zo ging het ook met Het geheim van de thee.
Op zich is het een leuk boek. Elisa vind tussen de spullen van haar overleden moeder een blikje thee en gaat op zoek naar de oorsprong daarvan. In het dorpje waar ze vandaan komt, loopt ze ook haar oude geliefde tegen het lijf.
Het is een echte feelgood roman, met een happy ending. Niet heel diepgaand, maar wel onderhoudend.
Ik vond het taalgebruik soms net niet helemaal vloeiend lezen, maar dat zou kunnen komen doordat het vertaald is uit het Italiaans. Elk hoofdstuk begint met een beschrijving van een bepaalde theesoort. Dat had van mij niet gehoeven, ik sloeg het al snel over. Die theesoort werd meestal wel verbonden met een persoon in dat hoofdstuk en dat is leuk gevonden, maar het kwam op mij een tikje vergezocht over.
Al met al toch een leuk boek dat ik in één sessie uitlas.

o.a. verkrijgbaar via bol.com (ook te lezen via Kobo Plus)



Lees verder ...

{persbericht} Deltawerken en familiegeheim vormen basis voor nieuwe thriller Angelique van der Bijl


Een bezoek aan Deltapark Neeltje Jans in Zeeland bracht Angelique van der Bijl op het idee haar tweede psychologische thriller daar te laten afspelen. 'Ik raakte gefascineerd door het omvangrijke project van de bouw van de Deltawerken in Nederland. Iedereen kent de Deltawerken en weet dat ze gebouwd zijn na de watersnoodramp van ’53, maar je wordt je er pas van bewust hoeveel invloed dit project op Nederland heeft gehad als je je er meer in verdiept. Ik kocht naslagwerken en tijdens het lezen ontstond in mijn hoofd het idee om deze geschiedenis als rode draad te gebruiken in mijn tweede boek.'
Hoewel de schrijfster in eerste instantie geen band met Zeeland had, is dit door het schrijven van Het weeskind van Haamstede voorgoed veranderd. 'Westenschouwen, Burgh-Haamstede en Domburg zijn de plaatsen waar het zich grotendeels afspeelt en waar ik tijdens het schrijfproces de verhaallijnen bedacht en uitwerkte. Bij het ruiken van de zilte zeelucht zal ik voor altijd denken aan deze periode in mijn leven waarin ik het Weeskind van Haamstede heb geschreven,' aldus van der Bijl.
In Het Weeskind van Haamstede gaat Isa op zoek naar de moordenaar van haar moeder om ook voor zichzelf de antwoorden te vinden op de vragen die ze nooit aan haar moeder heeft gesteld. Als Isa ontdekt dat haar schoonmoeder Hannah betrokken lijkt te zijn bij de moord, ontketent Isa ook bij Hannah opnieuw de vraag waarom ze dertig jaar geleden besloot bij haar man te blijven, terwijl ze de beslissing had genomen om bij hem weg te gaan. Het gezinsdrama dat zich toentertijd binnen de familie van Hannah heeft afgespeeld, lijkt hierin een cruciale rol te spelen en langzaam ontrafelt Isa het lang bewaarde familiegeheim wat de levens van Isa en Hannah volledig ontwricht.
Van der Bijl kiest bewust voor een psychologische insteek in haar thrillers. 'Naast spanning vind ik in boeken de innerlijke conflicten van de hoofdpersonages interessant. Sommige gebeurtenissen worden verzwegen en kunnen jarenlang verborgen blijven tot op een onverwacht moment iemand iets doet of zegt waardoor de waarheid boven water komt. Heeft die persoon het verleden achter zich gelaten en komt het voort uit onoplettendheid of teert diegene van binnen langzaam weg en komt het door schuldgevoel dat de waarheid naar boven komt? Ik heb getracht deze innerlijke conflicten uit te diepen in een spannend verhaal en ik hoop daarin geslaagd te zijn.'

Het weeskind van Haamstede - Angelique van der Bijl
o.a. verkrijgbaar via bol.com

meer informatie vind je op de website van uitgeverij Ellessy


De persberichten die ik op mijn blog publiceer, zijn in opdracht van uitgeverij Ellessy door mij geschreven in samenwerking met de betreffende auteur. Ik plaats deze berichten pas zes weken nadat ze verstuurd zijn op mijn website, zodat de andere media eerst de gelegenheid hebben (delen van) het bericht over te nemen.
Ook een persbericht nodig? Kijk hier voor meer informatie.
Lees verder ...

Het Juvenalis Dilemma - Dan Brown

Echtgenoot las dit boek als eerste. Hij las het in twee dagen uit, maar verzuchtte na afloop wel dat het zwaar gedateerd was. Als IT'er viel hem dat natuurlijk extra op. Een boek dat grotendeels gaat over computerbeveiligingen is snel achterhaalt en dit boek is twintig jaar oud.
Het is een Dan Brown van vóór de Da Vinci code. De hoofdrol is dan ook niet weggelegd voor Robert Langdon en het zijn deze keer ook geen religieuze en/of geschiedkundige raadsels die opgelost moeten worden.
Toch heeft het boek min of meer dezelfde opzet. Een gewone professor die op zoek moet naar een ring en een mooie, slimme vrouw die de andere helft van het plot draagt.
Het leest als een trein en vooral het eind is superspannend. Mij viel het niet zo op dat het gedateerd was en als we nog tien jaar verder zijn is het gewoon 'vintage'. Wat me wel ergerde was dat het zogenaamd superslimme hoofd Cryptologie pas op bladzijde 265 iets doorhad, wat ik op bladzijde 100 al zag (en dat vond ik dom van mezelf, want ik had het eerder moeten zien). Ook bij de zeer spannende slotscène zag ik de oplossing lang voor al die genieën het eindelijk gevonden hadden.
Op zich is het een schrijverstruukje om de lezer het gevoel te geven dat die slim genoeg is om zelf de oplossing te vinden, maar in dit geval irriteerde het me alleen maar en had ik ook niet het idee dat het bewust zo gepland was.
Toch vond ik het verder een goed en spannend boek, met een aantal plottwists die je niet (heel ver) van te voren zag aankomen. Best een aanrader dus!

o.a. te koop bij bol.com


Lees verder ...

De gelukkige klas - Theo Thijssen

Ik was het digitaal lezen even zat en ging op zoek naar een papieren boek. In de bibliotheekkast bij de supermarkt vond ik de gratis uitgave van 'De gelukkige klas' van Theo Thijssen.
Vreselijk lelijke uitgave, maar ach, het gaat om de inhoud.
En die was zoals ik verwachtte, prima. Ik kende Kees de Jongen, Barend Wels en Schoolland van deze klassieke schrijver en De gelukkige klas vond ik net zo mooi als de andere drie. Het bleek een vervolg op Schoolland te zijn. Dat wil ik nu ook wel weer eens herlezen.
Beide boeken zijn eigenlijk het dagboek van een onderwijzer uit de jaren '10 van de vorige eeuw, die door de jaren heen met dezelfde klas meeleeft. Hij doet zijn best om een goede onderwijzer te zijn, maar worstelt met enerzijds de toenmalige regels van het onderwijs en anderzijds zijn gevoel dat het anders zou moeten. Theo Thijssen was zelf een groot voorstander van onderwijsvernieuwing en dat is te merken. Toch wordt het nergens prekerig, integendeel. Staal beschrijft vooral zijn gedachten en gevoelens, gecombineerd met gebeurtenissen in zijn klas. Je leert de kinderen steeds beter kennen en leeft mee met de onderwijzer, die zich ook nog eens heen en weer geslingerd voelt tussen zijn ambitie om hoger op te komen (wat goed zou zijn voor zijn gezin) en zijn liefde voor de kinderen waar hij nu mee werkt.
Kortom: ik heb er weer van genoten.


De gelukkige klas is o.a. te koop bij bol.com
Lees verder ...

De nachtegaal - Kirstin Hannah

Er zijn van die boeken die je niet meer weg wilt leggen als je er eenmaal in begonnen bent, zelfs als je twijfelt of je wel echt zin hebt in het verhaal.
Dat gevoel had ik met De Nachtegaal van Kirstin Hannah. Al heel snel vroeg ik me af of ik - met een hoofd vol griep en piekers - wel behoefte had aan een boek over de tweede wereldoorlog. Want die zijn nu eenmaal meestal niet van het soort waar je vrolijker van wordt.
Maar toen zat ik er al te ver in om het nog weg te leggen. En dus las ik het in twee dagen helemaal uit.
De nachtegaal gaat over twee Franse zussen die ieder op hun eigen manier de oorlog beleven. Vianne is behoudend en stelt de veiligheid van haar dochter boven alles. Isabella daarentegen is impulsief en roekeloos en is vanaf het allereerste begin van de oorlog bereid haar leven op het spel te zetten om tegen de Nazis te strijden.
In het boek volg je de belevenissen van beide zussen, die elkaar af en toe raken. Het geheel is omlijst door een raamvertelling die zich afspeelt in 1995. Eén van de redenen waarom ik graag dóór wilde lezen was dat je tot het laatste hoofdstuk niet zeker weet wie van de zussen de oude dame nu eigenlijk is.
De nachtegaal is een prachtig boek. Af en toe heel rauw in de beschrijvingen van de ontberingen die de zussen meemaken, maar nooit op een manier waarvan je je afvraagt of dat nu echt nodig was. Het voegt juist echt iets toe aan het verhaal, hoe naar het ook is om te lezen.
Behalve de tweede wereldoorlog spelen ook thema's als familiebanden en liefde een grote rol. Ik vind het echt een aanrader (zelfs als je eigenlijk meer in de stemming bent voor een feelgood roman).

De Nachtegaal is o.a. verkrijgbaar bij bol.com

Lees verder ...

Nooit meer bang - Gaby Rasters

Toen ik hoorde dat Gaby Rasters de Valentijnprijs gewonnen had, werd ik nieuwsgierig naar haar boek Nooit meer bang. Ze won namelijk niet alleen de prijs van de vakjury, maar ook de publieksprijs. Dan zou je toch verwachten dat het een goed boek is. Gelukkig staat haar boek op Kobo Plus, dus ik kon er meteen aan beginnen.
Om eerlijk te zijn had ik niet heel hoge verwachtingen. Vorig jaar las ik ook het boek van de winnaar zodra die bekend was en toen was ik ronduit teleurgesteld. Adempauze van Martin Scherstra is best een leuk boek, maar in mijn ogen absoluut geen topper.
Dit jaar was ik aangenaam verrast. Ik las een paar hoofdstukken en zat er meteen helemaal in. Gaby Rasters' schrijfstijl is heel fijn, ze trekt je echt het verhaal in. De twee vrouwelijke hoofdpersonen zijn realistisch en geloofwaardig en toch bijzonder genoeg om je aandacht vast te houden.
Bovendien vond ik de manier waarop in dit boek twee heel verschillende emotioneel zware onderwerpen worden gecombineerd niet alleen origineel, maar ook heel bijzonder.
Een boek over het verwerken van borstkanker zou ik niet snel lezen. En een verhaal over mensen die een terroristische aanslag van dichtbij meemaken... Tja. Ik lees toch voornamelijk om te ontspannen en dit komt allemaal wel heel dichtbij de dingen waar ik echt bang voor ben. Dat soort onderwerpen vermijd ik liever. Maar toen ik eenmaal aan dit boek begonnen was, kon ik het niet meer wegleggen. Alle gebeurtenissen worden op een heel natuurlijke manier met elkaar verweven en je wil gewoon weten hoe het afloopt.
Gelukkig is het geen thriller, maar een feelgood roman en dus is er een happy ending. Wat - alweer heel knap gedaan - niet onrealistisch overkomt, maar gewoon fijn is.

Samenvattend: wat mij betreft heeft Gaby haar dubbele prijs driedubbel verdiend.

Nooit meer bang is o.a. verkrijgbaar bij bol.com


Lees verder ...

Zandstorm / De zwarte orde - James Rollins

Als ik de Sigma-boeken van James Rollins moet omschrijven, denk ik dat 'een combinatie van James Bond en Indiana Jones' een aardige poging is.
Sigma is een regeringsorganisatie die ingezet wordt bij zeer geheime projecten die met wetenschap te maken hebben.
Zo draait het in Zandstorm om verborgen Arabische stad uit de oudheid met een natuurlijke bron van antimaterie.  In De zwarte orde spelen antieke boeken, genetische manipulatie en quantum mechanica een rol. Dat klinkt allemaal ingewikkeld, maar de basiskennis die je nodig hebt om het verhaal te snappen wordt altijd in simpele bewoordingen uitgelegd. En daarnaast zijn het gewoon bloedspannende boeken, die je eigenlijk achter elkaar wilt uitlezen.

Ik had even een 'huh?' momentje toen ik Zandstorm las, omdat dit een prequel van de serie, waarvan ik er al een paar gelezen had, is. Dat had ik niet gezien, dus het verbaasde me dat de hoofdpersoon ineens een gewone agent was en niet de leidinggevende. Maar dat deed er verder niet toe. Het was zelfs eigenlijk wel fijn, omdat ik Painter Crow nu wat persoonlijker leerde kennen.
Na Zandstorm had ik eigenlijk Steen de wijzen moeten lezen, zag ik hier, maar op Kobo Plus hielden ze een andere nummering aan, dus koos ik voor De zwarte orde. Steen der wijzen (die er tussen zou moeten) heb ik ooit al eens gelezen, dus dat is niet zo'n ramp. Bovendien zijn deze boeken heel goed door elkaar te lezen. De hoofdpersonen hebben wel een klein stukje rode-draad-verhaal dat dan niet chronologisch is, maar het verhaal van de boeken zelf wordt in ieder boek netjes afgerond.

Wat kan ik er verder over zeggen? James Bond en Indiana Jones. Heerlijk voor een paar uur (ont)spannend lezen.


Zandstorm en De zwarte orde zijn o.a. verkrijgbaar via bol.com



Lees verder ...

Hercule Poirot - Sophie Hannah

Ik las De monogram moorden een paar jaar geleden al, toen het net uit was. Want als rechtgeaarde Agatha Christiefan (ik heb al haar boeken) moest ik 'de nieuwe Poirot' natuurlijk ook lezen. Maar het viel tegen. Deze Poirot voelde niet als de 'echte' Poirot en ik vond al het enthousiasme niet helemaal terecht.
Toch waagde ik me er nog een keer aan, deze keer met het voornemen te accepteren dat dit gebaseerd en geinspireerd is door Agatha Christies Poirot, maar niet hetzelfde.
Dat hielp. De monogram moorden waren bij nader inzien best onderhoudend. De nieuwe erfgenaam was heel goed opgezet en Het mysterie van de drie kwarten vond ik ronduit briljant. Het karakter van Poirot klopt (volgens mij) nog steeds niet helemaal (hij is lang niet zo'n blaaskaak en ook niet zo ijdel als hij hoort te zijn, gebruikt minder Franse uitdrukkingen - wat hij volgens Christie expres deed, omdat mensen hem dan als een grappige buitenlander beschouwden - en is zelfs af en toe niet zeker van zijn zaak), maar de mysteries worden steeds beter opgebouwd en op een echte Poirotachtige manier opgelost.
In de Monogram moorden draait het om drie mensen die op identieke wijze vermoord zijn en allemaal gevonden worden met een manchetknoop met een monogram erop in hun mond. Bovendien komt Poirot in aanraking met een doodsbange vrouw die er zeker van is dat zij die avond vermoord zal worden, wat ze zelf beschouwd als haar verdiende loon.
In De nieuwe erfgenaam deelt een oude rijke dame aan haar familie en wat andere mensen, waaronder Poirot en de verteller van alle drie de boeken, rechercheur Catchpool, mee dat ze haar testament gaat veranderen. Haar hele vermogen gaat na haar dood naar haar assistent. Wat een vreemde beslissing is, aangezien deze man een nierziekte heeft en waarschijnlijk nog maar kort zal leven.
In Het mysterie van de drie kwarten worden er aan vier mensen brieven verstuurd waarin zij beschuldigd worden van moord. De brieven zijn ondertekend met de naam van Poirot, maar hij weet niets van die brieven. Wel wordt hij op deze manier betrokken bij het oplossen van de bedoelde moord.
Alledrie de boeken bevatten de voor Agatha Christie zo kenmerkende plotwendingen en onverwachte oplossingen. Bij nader inzien zijn deze boeken dus zeker de moeite waard. Als je maar niet eerst alle 'echte' Poirots leest en dan verwacht dat deze daar naadloos bij aansluit.

De monogram moorden, De nieuwe erfgenaam en Het mysterie van de drie kwarten zijn o.a. verkrijgbaar bij bol.com






Lees verder ...

Gelezen in 2019


(deze lijst wordt steeds geüpdate en opnieuw geplaatst, links gaan naar blogposts over de betreffende boeken)

1. Inferno - Julie Kagawa
2. Pekingeend bij nacht - Sylvia Witteman
3. De aanloopman - Martine de Jong
4. De mannen van Raan - Martine de Jong
5. De monogram moorden - Sophie Hannah
6. De nieuwe erfgenaam - Sophie Hannah
7. Het mysterie van de drie kwarten - Sophie Hannah
8. Zandstorm - James Rollins
9. De zwarte orde - James Rollins
10. Nooit meer bang - Gaby Rasters
11. The grey mask - Patrica Wentworth
12. The case is closed - Patricia Wentworth
13. Lonesome road - Patricia Wentworth
14. Sweet Revenge (Cocoa Narel Chocolate Shop Mysteries 1) - Morgana Best
15. The Sugar Hit (Cocoa Narel Chocolate Shop Mysteries 2) - Morgana Best
16. Murder Sweetly Served (Cocoa Narel Chocolate Shop Mysteries 3) - Morgana Best
17. Chocolate to die for (Cocoa Narel Chocolate Shop Mysteries 4) - Morgana Best
18. De nachtegaal - Kirstin Hannah
19. De gelukkige klas - Theo Thijssen
20. Het geheim van de thee - Roberta Marasco
21. Het Juvenalis Dilemma - Dan Brown
22. Code Rebecca - Ken Follett
23. De Quiltclub - Jennifer Chiaverini
24. Casa Cara - Leni Saris
Lees verder ...